Archive for August, 2005
Ang Tanging Ina Nyo!
Ang kwentong ito ay natanggap ko po sa isang kaopisina ko. Hindi ko po alam kung sino ang gumawa nito. Hindi ko rin po alam kung ilang kopya na ang lumabas sa internet.
Kung sino man sya, saludo po ako sa kanya dahil talagang tunay na tunay ang mga nilalaman ng kwentong ito. Simple lang pero matatauhan ka. Tunay nga magagaling ang mga Pinoy.
Dahil napapanahon ito, nais ko po muling ipabasa sa inyo ito. Sa palagay ko, hanggang hindi tayo nagbabago, ang kwentong ito ay laging tama at magiging akma sa lahat ng panahon sa buhay nating mga Pinoy.
Ito po ang kwento:
Tingin ng mga bobong kapitbahay ko puta daw ako. Nagpapagamit, binabayaran. Sabi nila ako daw ang pinakamaganda at pinakasikat sa aming lugar noon. Ang bango-bango ko daw, sariwa at makinis.
Di ko nga alam kung sumpa ito, dahil dito naletse ang kinabukasan ko.
Tara makinig ka muna sa kwento ko, yosi muna tayo.
Alam mo, maraming lumapit sa akin, nagkagusto, naakit.Ang hirap pag lahat sa iyo virgin eh. Tinanggap ko naman silang tao, bakit kaya nila ako ginago? Masakit alalahanin, iniisip ko na lang na kase di sila taga rito, siguro talagang ganoon. Tatlong malilibog na foreigners ang namyesta sa katawan ko, na-rape daw ako.
Sa tatlong beses akong nagahasa, ang pinakahuli ang di ko makakalimutan. Parang maski di ko ginusto ang mga nangyari, hinahanap-hanap ko siya. Tinulungan nya kasi akong makalimutan yung mga sadistang Hapon at Kastila. Kase, ibang-iba ang hagod niya. Umiikot ang mundo ko sa tuwing ginagamit niya ako. Ibang klase siya mag-sorry, lalo pa at kinupkop niya ako at ang mga naging anak ko.
Parating ang dami naming regalo – may chocolates, yosi, ano ka! May datung pa! Nakakabaliw siya, alam kong ginagamit nya lang ako pero pagamit naman ako nang pagamit. Sa kanya namin natutunan mag-inggles, di lang magsulat ha! Magbasa pa! Hanggang ngayon, sa tuwing mabigat ang problema ko, siya ang tinatakbuhan ko. ”Yun nga lang, lahat ng bagay may kapalit. Nung kinasama ko siya, guminhawa buhay namin. Sosyal na sosyal kami.
Ewan ko nga ba, akala ko napapamahal na ako sa kanya.Akala ko tuloy-tuloy na kaligayahan namin, yun pala unti-unti niya akong pinapatay. P*** ng I**! Sa dami ng lason na sinaksak niya sa katawan ko, muntik na akong malaspag. Ang daming nagsabi na ang tanga tanga ko. Patalsikin ko na daw. Sa tulong ng mga anak ko, napalayas ko ang animal pero ang hirap magsimula.
Masyado na kaming nasanay sa sarap ng buhay na naranasan namin sa kanya. Lubog na lubog pa kami sa utang, kulang ata pati kaluluwa namin para ibayad sa mga inutang namin.Sinikap naming lahat maging maganda ang buhay namin.Ayun, mga nasa Japan, Hong Kong, Saudi ang mga anak ko. Yung iba nag-US, Europe. ”Yung iba ayaw umalis sa akin. Halos lahat, wala naman silbi, masaya daw sa piling ko, maski amoy usok ako.
Sa dami ng mga anak ko na nagsisikap na tulungan ang kalagayan namin, siya din ang dami ng mga anak ko na namamantala sa kabuhayan at kayaman na itinatabi ko para sa punyetang kinabukasan naming lahat. Dumating ang panahon na di na kami halos makaahon sa hirap ng buhay. Napakahirap dahil nasanay na kami sa ginhawa at sarap.
Ang di ko inaakala ay mismong mga anak ko, ang tuluyang sisira sa akin. Napakasakit tanggapin na malinlang. Akala ko ay makakakita ako ng magiging kasama sa buhay sa mga ahas na ipinakilala ng mga anak ko Hindi pala. Ang tanga ko talaga. Binugaw ako ng sarili kong mga anak kapalit ng kwarta at pansamantalang ginhawa na nais nilang matamasa.
Wala na akong nagawa dahil sa sobrang pagmamahal ko sa aking mga anak. Wala akong ibang yaman kundi ganda ko. Pinagamit ko na lang ng pinagamit ang sarili ko, basta maginhawa lang ang mga anak ko.Usap-usapan ako ng mga kapitbahay ko. May nanghihinayang, namumuhi at naaawa. Puta na kase ang isang magandang tulad ko.Alam mo, gusto ko na sanang tumigil sa pagpuputa kaso ang laki talaga ng letseng utang ko eh. Palaki pa ng palaki. Kulang na kulang.
Paano na lang ang mga anak ko naiwan sa aking punyetang puder? Baka di na ako balikan o bisitahin ng mga nag-abroad kong mga anak.
Hindi na importante kung laspagin man ang ganda ko, madama ko lang ang pagmamahal ng mga anak ko. M alaman nila na gagawin ko ang lahat para sa kanila.
Sa tuwing titingin ako sa salamin, alam ko maganda pa rin ako.Meron pa din ang bilib sa akin. Napapag usapan pa din. Sa tuwing nakikita ko ang mukha ko sa salamin, nakikita ko ang mga anak ko.Tutulo na lang ang mga luha ko ng di ko namamalayan. Ang gagaling nga ng mga anak ko, namamayagpag kahit saan sila pumunta. Mahusay sa kahit anong gawin. Tama man o mali. Proud ako sa kanila. Kaso sila, kabaligtaran ang nararamdaman para sa akin.
Sa dami ng mga anak ko, iilan lang ang may malasakit sa akin. May malasakit man, nahihilaw. Ni di nga ako kinikilalang ina. Halos lahat sila galit sa isa”t isa. Walang gusto magtulungan, naghihilahan pa. Ang dami ko ng pasakit na tiniis pero walang sasakit pa nung sarili kong mga anak ang nagbugaw sa akin.
Kinapital ang laspag na ganda ko. Masyado silang nasanay sa sarap ng buhay. Minsan sa pagtingin ko sa salamin, ni hindi ko na nga kilala sarili ko.
Dadating na naman ang pasko, sana maalala naman ako ng mga anak ko. Ilang buwan pa, magbabagong taon na.
Natatakot ako sa taong darating. Ngayon pa lang usap usapan na ang susunod na pagbubugaw ng ilan sa mga anak ko. Sana may magtanggol naman sa akin, ipaglaban naman nila ako. Gusto kong isigaw:
“INA NINYO AKO! MAHALIN NYO NAMAN AKO!”
Sige, dumadrama na ako. Masisira na ang make up ko nito eh. Salamat ha, pinakinggan mo ako.
Ay sorry, di ko nasabi pangalan ko, Pilipinas nga pala.
tag: philippines, pinoy at pilipinas
2005-08-29 15:34:07
3 comments August 29, 2005
Good news – once in a while
Despite all the negative news and the never-ending story of wasteful and useless Gloria Arroyo’s impeachment, run by the self-serving and rotten politicians, here are a few good news coming out from the Philippines.
Annan backs JDV debt proposal from Manila Bulletin Online.
Jose de Venecia’s program called “debt-for-equity-in-investments has won Kofi Annan’s endorsement” as a creative way of approaching the issue, as well as from the Italian and German governments. The JDV’s proposal also sparked the interest of the Paris Club, the British Treasury, the Organization of Petroleum Exporting Countries, Latin American Bank, and the Asian Development Bank.
De Venecia’s program proposes to convert 50 percent of the debt service receipts of lending institutions and multinational commercial banks into equity development and anti-poverty projects that poor countries have to undertake to meet their national goals from 2005 to 2015.
The MDG (UN Millennium Development Goal — cutting world poverty in half by 2005) projects that debtor countries like the Philippines can offer as objects of debt-for-equity investments are reforestation, mass housing, energy, eco-tourism, irrigation and post-harvest facilities, land reclamation, and wealth-creating projects.
If this succeeds, Philippines will be one of the beneficiaries including the other 99 heavily indebted countries.
The Philippines with roughly $55 billion foreign debt will be paying about $4.5 billion in debt amortization comes 2005, JDV said. He added if half of this amount will be freed, “the Philippines would have the equivalent of P120 billion worth of anti-poverty projects.”
Manila Hotel’s purchase of NAIA-3 shares from Fraport, Sojitz, and SB Airport
The buy-out will probably end the long-standing dispute between the government and Frafort’s (Frankfurt Airport Service Worldwide) local partner PIATCO (Philippine International Air Terminals Co.), if the Arroyo government honors this deal. The airport terminal 3 will be put into good use very soon.
tag: philippines, foreign debt, poverty
2005-08-28 14:26:15
Add comment August 28, 2005
Time to cut strings attached
Hello,
So far in this crucial year in the fight against poverty, significant steps have been taken on aid, debt and trade – and your actions have helped make this happen.
The British government and the G8 have said that poor countries should be able to decide their own economic policies. But they continue to apply damaging economic conditions by funding World Bank and International Monetary Fund IMF programmes, which take away poor countries” right to choose their own paths to development.
Ahead of September’’s meetings of the World Bank and IMF we need your help to ensure that the UK government & the rest of the world do more.
Harmful conditions currently undermine the benefits of debt relief and aid.
Of course funds must be used to relieve poverty, and must be properly accounted for. But the strings currently attached are very different. In return for aid and debt relief, many poor countries are made to open up their markets, cut vital public spending, and privatise basic services.
Please take two minutes to send an email to Gordon Brown and Hilary Benn to say that while more aid and debt relief are welcome, the strings attached to them are not.
Thank you,
The Make Poverty History team
Such policies have been disastrous for many poor countries.
Tanzania was forced to privatise water provision, leading to a worse service and higher prices.
Zambia had to cut spending on education, leaving thousands of much needed teachers out of work.
2005-08-27 07:30:23
1 comment August 27, 2005
Something Personal
I have always wanted to post something personal here. Somehow, I can’t get my thoughts organized and sort what it should be. I am finding it hard to decide on what topic or subject should I write. There are (just) so many ideas coming up from politics (I am angry & tired) to my life, environment and what have you. It looks like I am having an overflow of ideas and my mind can not process them all properly. Perhaps, I am really getting old now, although sometimes, I refuse to accept it but somehow nature has it’s way of reminding us or me. (hahaha).
Anyhow, before my mind clogged again, I would like to share this song which I found in one of the sites I visited lately. This song, Dream of me by Kirsten Dunst, is simple yet it speaks well of (the many feelings) most homesick Filipino overseas workers are experiencing from time to time or most of the time that is; the yearning for their loved ones back home in the motherland. You may listen or download it here.
In the meanwhile, here are the lyrics: (more…)
Add comment August 26, 2005
Erotic images make you go blind
Reaseachers have finally found evidence that erotic images make you go blind. Right,erotic images can make you go blind thus making you very much vulnerable to road accidents. The effect is temporary and lasts just a moment, according to the research. However that temporary state in that very moment might cause not only your eyes but your lives.
This reasearch has added to road-safety campaigners” call to ban sexy billboard-advertising near busy roads, in the hope of preventing accidents.
(more…)
Add comment August 20, 2005
